Pytanie na dziś brzmiało bowiem: "Czy moje życie przebiega harmonijnie?"

Spora grupa słuchaczy odpowiedziała na dzisiejsze pytanie twierdząco. Grażynka dodała przy tym, że dawniej jej życie było niczym. Problem tkwił w niej samej. Nie potrafiła widzieć w życiu dobra, piękna i sensu, uparcie szukała jego gorszej strony. Jej życie składało się z mnóstwa nietrzymających się razem kawałków. Dziś zbiera wszystkie te kawałki i składa na nowo w jedno. Oparciem jest dla niej wspólnota i Siła Wyższa, która pomaga jej układać wszystko w harmonijną całość. Zmianę w swoim życiu dostrzegł też Leszek. Odkąd przestał pić, jego życie rzeczywiście zaczęło przebiegać harmonijnie. Zrozumiał, że nie jest pępkiem świata. Za nic nie chce wracać do tamtych pełnych cierpień i nienawiści dni. Wie, że ma żyć dniem dzisiejszym i robić to, co do niego należy, chodzić na mityngi, dłubać program, rozmawiać z ludźmi, być uczciwym i otwartym. Podobnie harmonię postrzega Tasia. Dla niej harmonia to mityngi, praca ze sponsorką i program dwunastu kroków. Jeżeli systematycznie pracuje, wszystko się układa. Z kolei Ela stwierdziła, że w pewnym sensie dziękuje za alkoholizm i możliwość wychodzenia z choroby, bo to dzięki temu poznała czym jest stan harmonii. Proces leczenia uświadomił jej, że ma i ciało i duszę oraz psychikę, o które musi dbać w takim samym stopniu. Wie kim jest, wie co robić, aby życie było ciągiem szczęśliwych zdarzeń. Czuje się szczęściarą żyjącą w harmonii ze sobą, ludźmi i światem. I choć droga do tego stanu nie była łatwa, to pokonywanie trudów daje jej większą satysfakcję niż jałowe życie. Krótko i treściwie ujął temat Staś z Toronto. Stwierdził, że jego życie przebiega harmonijnie odkąd zaakceptował, że nie jest Bogiem, ale częścią większej całości kierowanej przez Siłę Wyższą.

Część słuchaczy przyznała, że do harmonii ciągle jeszcze jest im daleko. Wśród nich znalazła się między innymi Ewa, która ciągle miota się między poczuciem winy, poczuciem krzywdy a niepewnością, czy uda jej się wszystko poukładać. Pod górę ma także Magda, DDA. Do tej pory usiłowała nadać swojemu życiu sens po swojemu. Konsekwencją tych prób było samookaleczanie i lekomania. Od 11 dni usiłuje zmienić swoje życie. Piotrek natomiast przyznał, że czasem jego życie przypomina gonitwę za szczęściem i miłością, a podczas tego biegu spotkało go już niemało nieszczęść. Nie zawsze potrafi odnaleźć się w każdej sytuacji i zachować przy tym twarz. Do tej pory osiągnięcie pełnej harmonii jest dla niego niemożliwe. Bardziej optymistycznie zabrzmiało natomiast to, co powiedział Jacek, ciągle pełen jeszcze wrażeń po swoim pierwszym mityngu. Jest pewien, że choć dla niego droga do harmonii jest jeszcze długa, to nie ma możliwości osiągnięcia harmonii bez wspólnoty i wierzy, że kiedyś się uda. Inny słuchacz - Michał z Rybnika pragnie poczucia harmonii na co dzień, ale póki co uczy się życia. Ono zaś czasem go zaskakuje tym, jak potrafi być proste. Czasami też łapie się na tym, że sam je sobie komplikuje.

Niektórzy słuchacze, jak na przykład Leszek, uważają, że ich życie nie jest może w stu procentach harmonijne, ale są pewni, że jest zupełnie inne od tego, jakie wiedli dawniej. Wiesiek stwierdził, że do jego życia wróciła normalność, może nie harmonia, ale normalność na pewno. Przestał gonić za pieniędzmi, ma czas dla siebie, dla bliskich, na spotkania z ludźmi. Szuka pogodnej strony dnia. Podobnie widzi to Agnieszka. Stara się mieć dobre stosunki z ludźmi. Zawsze, kiedy popada w konflikt to źle się z tym czuje i zwykle pierwsza wyciąga rękę do zgody. Szkoda jej życia na kłótnie i smutki. Kocha życie z jego gorzko-słodkim smakiem.

Muzycznie wieczór umilali nam między innymi Tracy Chapman, Albert King, Dżem, Led Zeppelin, Kazik, Santana, Deep Purple i Hey. A jako perełka wybrzmiało - Brazilian life w wykonaniu Michaela Petrucciani.