Ku radości Krzysztofa, dzisiejszego wieczoru w studiu, jak rzadko kiedy, rozdzwoniły się telefony. Słuchacze Wieczornych Rozmów mówili o wszystkim, co można zyskać dzięki 12 krokom.
Pytanie na dziś brzmiało bowiem: "Czy odczuwam efekty mojej pracy nad programem?"
Prawie wszyscy, którzy zabierali dzisiaj głos w audycji odpowiadali na nie twierdząco, choć na różne rzeczy kładli nacisk. I tak, dla Grażki podstawowym efektem jej pracy nad programem było uznanie jej bezsilności wobec alkoholu. Dzięki programowi nauczyła się pokory i odzyskała poczucie własnej wartości oraz godności. O godnym życiu mówiła też Justyna, która ponadto nauczyła się asertywności. Dziś umie mieć własne zdanie i nie boi się go wyrażać. Ela, odkąd zaczęła żyć zgodnie z programem dostrzega zmiany w swoim sposobie myślenia i odczuwania. Im lepszym staje się człowiekiem, tym lepsza staje się dla innych ludzi, lepiej rozumie ich i otaczający ją świat. Poznała swoje miejsce w świecie i siebie samą. A Aga nie jest już tą samą smutną i zalęknioną osobą z czasów przed pracą na 12 krokach. Jaras za największy efekt pracy nad programem, jaki uważa wolność wynikającą z zaufania, że wszystko jest tak, jak ma być oraz to, że jest szczęśliwy. A Jery docenia wyciszenie i wewnętrzny spokój, którym zaowocował systematyczny wysiłek przerabiania 12 kroków. Krzysiek z Piastowa dzięki programowi nauczył się dawać siebie innym i czerpać radość z takiego bezinteresownego niesienia pomocy.
Niektórzy słuchacze dzielili się także swoimi wrażeniami z czasów, gdy po raz pierwszy zetknęli się z programem 12 kroków. Jednym z nich był Piotrek z Zabrza, który stwierdził, że program był dla niego kompletną abstrakcją. Z początku wydawało mu się, że trafił do jakiejś sekty, pełno było tam odwołań do Siły Wyższej, a do Boga było mu jeszcze wtedy bardzo daleko. Lęk przed samotnością po zakończeniu terapii i zapiciem sprawił, że postanowił pójść na kolejny mityng. Przestał zastanawiać się co będzie potem i trwał we wspólnocie żyjąc dniem dzisiejszym. Dziś wie, że miarą jego trzeźwienia jest odkrywanie w każdym kroku coraz to nowych treści. Daje mu to energię do dalszej pracy na drodze ku lepszemu. Piotrek potrzebował roku, żeby zrozumieć działanie programu, ale czasami trwa to o wiele dłużej. Krzyś z Ciechanowa przyznał się, że w skuteczność pracy nad krokami uwierzył dopiero po kilkunastu latach niepicia. Leszek zaś z początku odebrał kroki jak dziesięć przykazań i nic z nich nie zrozumiał, a Zocha chciała przerobić je rach-ciach i myślała, że będzie mieć z głowy. Ale dopiero przedłubanie kroków ze sponsorem dało efekty.
Jedynym słuchaczem, który na dzisiejsze pytanie odpowiedział przecząco był Piotrek. Przyznał, że od wielu lat podejmuje próby leczenia, lecz bez skutku. Narzeka, że mimo kilkakrotnie rozpoczynanych terapii brak mu samozaparcia i konsekwencji. Jak powiedział Krzysztof, a potwierdził również inny słuchacz, nie ma innej opcji jak wziąć się ostro za robotę, jeżeli chce żyć. Tylko systematyczna i wytrwała praca. W końcu nikt nie mówił, że będzie łatwo. Ale jak wynika z głosów w dzisiejszej audycji, praca taka bardzo się opłaca, a efekty odpłacają wysiłek.
W charakterze muzycznej perełki wysłuchaliśmy dziś Paula Desmonda z utworem Take Ten.
PS: W poniedziałek 14 kwietnia o 19:00, na warszawskim Gocławiu w Klubie Kultury przy ul. Abrahama 10 (wejście od Bora-Komorowskiego) będzie można uczestniczyć w programie "Wolni czy zniewoleni?" połączonym z promocją najnowszej książki doktora Woronowicza.
