Na językach był dziś IPN. I wcale nie chodzi o t e n IPN, o którym zapewne każdy pomyślał. "Bohater" dzisiejszego wieczoru stworzony został przez studentów i dla studentów, a rozwinięcie skrótu to: Inwigilacja Polskich Naukowców.
Dziś na fotelach dla gości zasiedli Łukasz i Rafał. Studenci (obecnie na 2. roku), twórcy portalu IPN. Idea jest bardzo szczytna i na czasie, bowiem dzięki chłopakom i ich portalowi każdy, kto tylko zechce - może donieść. I to nie na byle kogo, bo na swojego profesora! Wystarczy wejść na stronę internetową i wysłać wypełniony formularz, w którym ocenimy dowolnego profesora, wykładowcę czy ćwiczeniowca wg różnych kryteriów. Oceny są oczywiście subiektywne, ale Łukasz i Rafał będą pracować nad tym, by wprowadzić jakiś system weryfikacji tych danych. Oceniać możemy możliwość ściągania u danego człowieka, to, czy toleruje drzemkę na swoich zajęciach, spóźnianie się, czy jego zajęcia są ciekawe i czy łatwo zdobyć zaliczenie. Następnie po wykonaniu odpowiednich przeliczeń, dany naukowiec otrzyma odpowiednie oznaczenie. Terminologia tych oznaczeń nawiązuje do znanej nam już od kilku lat terminologii Instytutu Pamięci Narodowej. 1. LW - Lajtowy Współpracownik - generalny poziom współpracy od 75% do 100%, 2. OK - Współpracownik OK - generalny poziom współpracy od 50% do 75%, 3. WW - Wymagający Współpracownik - generalny poziom współpracy od 25% do 50%, 4. TW - Trudny Współpracownik - generalny poziom współpracy od 0% do 25%.
Sprawa jest więc kontrowersyjna, o czym przeczytać mogliśmy w "Życiu Warszawy" -> KLIK. W artykule owym wypowiadał się Andrzej Friszke, członek kolegium Instytutu Pamięci Narodowej, który uważa, że używanie retoryki związanej z inwigilacją w tym kontekście jest niesmaczne. Admirałowie uważają odwrotnie. Wszak trzeba mieć dystans do wszystkiego!
Czujni słuchacze pospieszyli z donosem, że IPN wcale nie był pierwszy, już wcześniej bowiem ocenić swojego wykładowcę można było na stronie oceń.pl. Goście pospieszyli z odpowiedzią: tworząc swój portal, nie wiedzieli o tejże stronie. Poza tym ich działalność obejmuje tylko Warszawę (chociaż są już chętni do współpracy z innych miast). I przede wszystkim - to oni wpadli na pomysł związany z symboliką IPN-u.
Vito wspomniał o pewnym przedsięwzięciu, które zrealizować chciał Uniwersytet Jagielloński. Na stronie internetowej tejże uczelni była możliwość oceniania wykładowców. Studenci byli do tego zachęcani, kuszeni nagrodami i... NIC! Zero odzewu. Na stronie Inwigilacji Polskich Naukowców odzew jest, być może dlatego, że można się na niej udzielić dobrowolnie. Jak do tej pory nie skontaktował się z nimi jeszcze żaden wykładowca, co też może być jedną z przyczyn powodzenia działalności.
Druga godzina minęła na luźnych refleksjach wymienianych między słuchaczami i Maszynistami. Oczywiście dotyczyły one studiowania. Tego, czy bycie wiecznym studentem jest opłacalne i czy da się z niego wyżyć. Admirałowie zastanawiali się również czy wykładowcy zastosują się jakoś do ocen, które studenci im wystawią. Było tez kilka anegdotek o "profesorkach feministkach" i ZBoWiD-zie (Związek Bojowników o Warunek i Dziekankę).
Na koniec Jah Jah i Vito stwierdzili, że są "wypompowani" tak, jakby napisali przynajmniej dwa kolokwia i w związku z tym, udali się na spoczynek.
