Cóż tam panie w Machinie? A tam filmy animowane są omawiane, więc i w Antyradiu-Machinie temat ten nie mógł zostać pominięty... Wiadomo, "piątek - dobrego początek", miejmy nadzieję, że dobry będzie to okres także dla schorowanego i wciąż nieobecnego Vita.
Jah Jah w studiu wspomagał jednak gość i to nie byle jaki (bo byle jacy nie są zapraszani). Była nim Ewa Złotowska, polska aktorka i reżyser, ale bardziej od wizerunku, rozpoznawalny jest jej głos. Pani Ewa podkładała głos m.in. pod Bolka w Wielkiej Podróży Bolka i Lolka i Maję w znanej chyba przez każdego Pszczółce Mai. A jak to się stało, że pani Ewa wzięła się za podkładanie głosu animowanym postaciom? Po prostu miała predyspozycje do tego. Umiała wyrażać emocje za pomocą samego głosu bez używania mimiki, bo przecież aktor dubbingujący nie może się wspomóc grą ciała. Do tego skończyła wydział wokalny, uczyła posługiwać się głosem, więc jest do swojej pracy profesjonalnie przygotowana.
Jah Jah porozmawiał też z panią Ewą o początkach dubbingu filmów animowanych w Polsce. Przypomnieli, że Bolek i Lolek, gdy zaczynali swoją karierę, nic nie mówili, potem popiskiwali, a dopiero później wypowiadali pełne kwestie, dzięki czemu rozwijała się fabuła tej kreskówki. Natomiast pierwszy film, jaki dubbingowała pani Ewa, to były Dzieci Kapitana Granta, a podkładała tam głos pod młodą aktorkę - Hayley Mills. Jak sama wspominała, strasznie się z tym męczyła, pot jej spływał po plecach, bo próbowała idealnie trafiać swoimi kwestiami w "kłapy" postaci na ekranie. Ewa Złotowska to także reżyser dubbingu i w tym temacie również mogła nam co nieco opowiedzieć. Dobierając aktorów pod konkretne postacie, patrzy nie tylko na to, czy głos się zgadza, ale i na sposób bycia, czy nawet wygląd zewnętrzny. Propozycja podkładania głosu pod potwora może więc być nawet odebrana jako zniewaga. Pani Ewa powiedziała jednak, że aktorzy raczej nie odmawiają... pieniądze robią swoje.
Popularny głos przysparza pani Ewie trochę problemów. Już pewnie zawsze, kiedy tylko się odezwie, ludzie będą w niej widzieli pszczołę Maję, tak jak Zbigniew Wodecki, którego najbardziej znanym przebojem pozostaje piosenka rozpoczynająca każdy odcinek Pszczółki Mai. Warto jednak pamiętać, że nasz dzisiejszy gość reżyseruje spektakl teatralny pt. "Śmietnik", którego bohaterami są przedmioty wyrzucone na tytułowy śmietnik. Niektóre całkiem sprawne, ale już niepotrzebne ludziom. Jest to pewna analogia do osób niepełnosprawnych, zwłaszcza, że występuje tam także niewidomy śpiewak, ale w trakcie rozmowy w studiu wyszło, że ta sztuka teatralna pasuje do aktualnej sytuacji politycznej. Dziś też, dawne idee, autorytety znieważa się i wyrzuca na śmietnik. Poza tematyką sztuki, oryginalne jest także miejsce jej wystawienia. Jest to bowiem całkiem nowa scena warszawska - Towarzystwo Teatrum w Forcie Sokolnickiego na Żoliborzu przy ul. Czarnieckiego 51.
Pora zajrzeć w maile. Słuchacze przysyłali wiele miłych słów pod adresem Ewy Złotowskiej, a także Jah Jah zachwalał jej ciepły i ujmujący charakter. Rzeczywiście, to dało się poczuć w trakcie rozmowy, której słuchało się z przyjemnością. W skrzynce machina@antyradio.pl zaczął się tworzyć swoisty ranking filmów animowanych, wśród których prowadziły, co było zaskoczeniem dla Jah Jah nowe produkcje. Wymieniane były kreskówki dla dorosłych ze specyficznym humorem, typu Kartony, Włatcy Móch, czy South Park. Było także przypomnienie, że jednym z prekursorów filmu animowanego był Polak Władysław Starewicz. To on, jako pierwszy wprowadził animację lalkową w swoim filmie Piękna Lukanida z 1910 r.
O filmy animowane popytaliśmy także ekspertów. Tomasz Raczek, znany krytyk filmowy, mówi, że większość produkcji tego typu jest przeznaczona dla dzieci lub dla całej rodziny i te go nie interesują, a bajki Disney'a nawet drażnią. Za to bardzo lubi japońskie anime, szczególnie te dla dorosłych, wyrafinowane, a nawet wyuzdane. O kondycji polskiego filmu animowanego ma nie najlepsze zdanie. Kiedyś (za komuny) osiągaliśmy lepsze wyniki na tym polu, a dziś rodzynki w stylu Katedry Bagińskiego, mimo, że zauważalne, nie są w stanie zapewnić nam znaczącego miejsca w świecie.
Głos zabrał także Janusz 'Kosa' Kosiński, który porównywał muzyczne filmy animowane: Yellow Submarine oraz film The Wall. Okazało się, że nie za bardzo da się je porównać, bo kręcone były innymi technikami. Potem wypowiedzieli się (mętnie i niewyraźnie) posłanka Beger i poseł Florek, jak wyglądałby film animowany, który mieliby reżyserować. Z tego, co mówili wynikało, że byłoby to coś w stylu political porno.
No i tyle tego programu. Właściwie zadziwiające jak od tematu animacji przeszliśmy w nim przez dubbing, aktorstwo, teatr, a nawet dochodząc do polityki. Na zakończenie dostaliśmy jeszcze wizję przyszłości filmu animowanego, w którym żywi aktorzy grają obok wirtualnych postaci, jak to miało miejsce chociażby we Władcy Pierścieni lub Labiryncie Elfa. Ten ostatni film Jah Jah szczególnie polecał określając go nawet jednym z najlepszych, jakie widział. Ze słuchaczami pożegnaliśmy się kawałkiem Clint Eastwood grupy Gorillaz, której klipy zawsze są animowane... Do poniedziałku! Oby z Vitem.
