 Merabaj (tur.) dobry wieczór!
Gośćmi drugiego w tym tygodniu Makakartu byli: turecki pisarz, Mehmet Murat Somer i jego tłumaczka, Anna Polat.
Zanim jednak gość dopuszczony został do głosu, nastąpiło połączenie z pubem Lolek, gdzie relację z meczu Polska – Austria zdawali Maciej Gaweł i Dariusz Stolarczyk. Takich połączeń było kilka, aż do finalnej (i fatalnej) 92. minuty z karnym dla Austrii, po którym wynik zmienił się na 1:1 i... po zabawie.
Wizyta w studiu Antyradia, jednego z patronów medialnych, dotyczyła książki „Zabójstwo Buziaczka”. O czym rzecz traktuje dowiedzieć się można było z treści rozmowy, której tu przytaczać nie będę, gdyż zrobił to za mnie wydawca – KLIK.
Makak pytał o to, jak długo trwa pisanie książki (samo pisanie krótko, tyle że proces wymyślania postaci jest dłuższy); skąd pomysł na takie – transseksualne - środowisko, gdy autor jest heteroseksualny (pobudki polityczne – żeby zmienić wizerunek tej grupy społecznej, który jest niezbyt korzystny i marketingowe – są detektywi mężczyźni, kobiety, geje i lesbijki, a trans jeszcze nie było; książka to czysta fikcja); nad czym teraz pracuje (czymś odmiennym od kryminału); czy pojawią się kolejne jego pozycje w Polsce (z serii kryminalnej – „Hop-Cziki-Yaya” – w Turcji wydano sześć książek, w Polsce trwają prace nad przekładem drugiego tytułu tej serii).
Omawianą książkę można było wygrać. Pytania były dwa, a każde sprawdzające wiedzę o Turcji.
Pyt. 1: w ubiegłym miesiącu zmarła turecka gwiazda opery (z polskimi korzeniami po kądzieli), która opracowała muzycznie wszystkie utwory Szopena. Nazywana była "Królową" oraz "Divą turecką". Kto to taki? Leyla Gencer - jak odpowiedzieli pan Robert i pan Filip. Ten pierwszy dostał „Zabójstwo Buziaczka”, a ten drugi mokrego buziaczka. :D
Pyt. 2: kilka lat temu (dokładniej w 2003 – przyp. Olcysko) Turcja wygrała konkurs Eurowizji. Turecka wokalistka zaśpiewała po angielsku (zdaniem gościa beznadziejnie); jedna z bohaterek jego książki wspomina tę piosenkarkę, komentując ją najgorszymi słowy. Jak nazywa się piosenka, bądź jej autorka. Everyway That I Can Sertab Erener – najszybciej odgadł pan Marek.
Goście sobie poszli, Makak rozdał jeszcze ufundowane przez Team Film Studio filmy „E.T.” na DVD. Jak zawsze – reżyser, kto w roli głównej i dla utrudnienia – ile lat miała malutka wtedy amerykańska gwiazda dziecięca, grająca w filmie jedną z głównych ról (Steven Spielberg, Henry Thomas, 7-letnia Drew Barrymore) i też poszedł. Do jutra, do Makakofonii.
Playlista (oprócz 2 nierozpoznanych): RHCP – Transcending, Hunter – BiałoCzerw, Duman – Istanbul, David Bowie – Run, Archie Bronson's Outfit – Cherry Lips, Pudelsi – Mundialeiro, Adrian Belew – Walk Around The World, Jose Gonzales – cover z gitarą unplugged gejowskiego (podobno) hymnu* Small Town Boy Bronsky Beat, Eagles Of Heath Metal – I Want You So Hard (Boy’s Bad News), The Pixies – Monkey Gone To Heaven, Tracy Chapman – Almost, Wolfmother – Love Train, Sandra Nasic – Perfume, New Model Army – Another Imperial Day, Freaky Fuckin’ Widows – Surfin’ Bird, Barry Mann – Who Put The Bomb, Maciej Maleńczuk & Yugopolis – Czas weźmie i was, Zutons – Why won’t You Give Me Your Love, SOAD – Aerials (a nie zapowiedziane Toxicity), Janerka, Peszek, QOTSA.
*Od redaktor Olcysko: no, owszem, na ścieżce dźwiękowej do najsłynniejszego (i znakomitego) gejowskiego serialu – Queer As Folk (US version) – znajduje się Bronski Beat, ale żeby od razu hymn? Pierwsze słyszę. [Prędzej Heather Small – What have You done (today to make You feel proud).] |
