W studiu programu kulturalnego Antyradio Machina prowadzonego przez redaktorów Przemysława Frankowskiego i Witolda Odrobinę zagościł dziś znany literat, Zygmunt Staszczyk, aby w malowniczej scenerii Hard Rock Cafe porozmawiać o swojej najnowszej książce...
Co do miejsca spotkania, Muniek stwierdził, że to czysty biznes, a nie klimatyczny lokal. No bo to właśnie Muniek był gościem w hardrockowym studiu Antyradia, a rozmowa dot. książki, może nie jego autorstwa, ale o nim i jego zespole. "Potrzebuję Wczoraj" to bowiem biografia zespołu T.Love autorstwa Magdy Patryas. Znaleźć tam można wiele ciekawych informacji dotyczących prywatnego życia muzyków. Są dragi, bójki, leje się alkohol, ale w sprawach łóżkowych zachowana jest pewna powściągliwość, żeby nie robić tabloidu z poważnej (powiedzmy) publikacji.
Panowie porozmawiali sobie też trochę o drodze Muńka do sławy, bo te 25 lat istnienia zespołu, to przecież nie ciągłe pasmo sukcesów. Sama grupa została założona ponoć ze złości. Będąc nastolatkiem, Muniek chciał zdobyć autograf od członków zespołu Kryzys, późniejszej Brygady Kryzys, a ci mu powiedzieli, że są punkowcami, autografów nie rozdają i jak chce taki dostać, to sam sobie ma założyć kapelę. No i Muniek się wziął i kapelę założył.
A potem było różnie, jak to w życiu - zajmował się dziennikarstwem muzycznym, zdarzyło się nawet tak, że musiał wyjechać za chlebem na Wyspy. Muzyka i rodzina ściągnęły go jednak z powrotem do ojczyzny. Nadszedł czas transformacji, Polska stała się innym krajem i T.Love zaczęło powodzić się lepiej. Właśnie lata 90. nasz gość wskazał jako ten przełomowy okres, kiedy ze sprzedaży płyt i grania koncertów mógł już wyżyć. Nie chciał przyznać racji Jah Jah, który mówił, że to właściwie sukces albumu "Chłopaki Nie Płaczą" ich ustawił. Za to przestrzegał młode zespoły przed nastawianiem się na zysk, bo Fortuna w rock'n'rollu zmienną jest.
A teraz Muniek zajmuje się promocją książki, gości w telewizjach śniadaniowych, ale i gra koncerty. Zapowiadał swoją trasę z Kometami, której głównym koncertem ma być ten w Stodole 29. listopada. Na koniec jego wizyty w AR Machinie do studia wpadł jeszcze Andrzej Zeńczewski, współlider zespołów Daab i Szwagierkolaska, stwierdził, że w książce są same kłamstwa ("To nie kłamstwa, to riposty mężczyzny" - Muniek) i panowie opuścili studio rozprawiając o sypianiu ze sobą przy sypiącym śniegu.
A w drugiej godzinie Maszyniści pytali słuchaczy, czy potrafiliby rzucić wszystko i wyjechać za granicę tak, jak to zrobił kiedyś Muniek. Sądząc po rozmiarze polskiej emigracji do krajów UE, parę takich osób powinno się znaleźć. I rzeczywiście, pojawiły się głosy planujące wyjazd i pewnie dla nich Vito przedstawił kraj wiecznej radości i szczęścia - Nową Zelandię (artykuł do przeczytania i przemyślenia -> KLIK)
Były też inne pomysły na życie i mocne postanowienia, tak jak pewnej pani, która planuje wycieczkę do Chin w 2009 na oglądanie całkowitego zaćmienia Słońca lub ludzi rejestrujących się na stronie http://zrobie.to i tam oznajmiających światu czego zamierzają dokonać.
Temat z pewnością nie został wyczerpany i być może kiedyś Redaktorzy do niego wrócą, a na razie zostawiają nas z naszymi osobistymi dylematami czy ryzykować i zmieniać coś w swoim życiu, czy też nie...
PS. Dzisiejszy odcinek to kolejne starcie w zmaganiach starzy vs. młodzi. Muniek, jako niewątpliwie przedstawiciel "staruchów" był o niebo żywszy od np. członków zespołu Muchy, którzy gościli w poprzedniej AR Machinie. Brawo! A do tego w szybkim konkursie rozdał 3 egzemplarze książki "Potrzebuję Wczoraj", tak że słuchać AR M warto...
