W piątkowy wieczór w Antyradiu Machinie powiało trochę grozą, przynajmniej na początku audycji. Ale jak się nie bać, kiedy podobno wszystkie chwyty dozwolone... no, prawie wszystkie, w tym duszenie, bicie, zakładanie dźwigni albo nelsona.
Hmm, o co chodzi? Już wyjaśniam. W piątek gośćmi Jah Jah i Vito byli dwaj dżentelmeni – i nie ma tu najmniejszej wątpliwości, że byli to ludzie dobrze ułożeni. Z odpowiednimi manierami, a do oglądania bicia zachęcali i zapraszali. Mowa o Maćku Kabulskim i Martinie Lewandowskim, organizatorach VII edycji Konfrontacji Sztuk Walki, największej i najbardziej prestiżowej gali MMA. I tu znowu małe wyjaśnienie: skrót MMA oznacza mieszane sztuki walki (z ang. mixed martial arts), łączące różne dyscypliny, takie jak: zapasy, judo, sambo, brazylijskie dżiu-dżitsu, taekwondo, kick boxing i inne. Więcej o nich TU .
Na ten prestiżowy turniej, jakim jest KSW, będący po trosze show, ale przede wszystkim zawodami sportowymi, zaprasza się gwiazdy z całego świata. Występują w nim także najlepsi polscy ‘fighterzy’. W tym roku udało się nawet namówić Przemysława Saletę do udziału w zawodach - będzie to jego debiut w turnieju. Wszyscy oni walczą o pas mistrza KSW.
Nazwisko Salety przyczyni się niewątpliwie do medialnego rozgłosu imprezy, ale tak naprawdę nie potrzebuje ona nachalnej reklamy. Z roku na rok wzrasta zainteresowanie turniejem, można powiedzieć, że impreza pnie się w górę i rozwija. Pierwsze tego typu zawody, organizowane w Polsce parę lat temu, zgromadziły wokół ringu 600 osób, w tym roku obejrzy je – jak się zakłada – dziesięć razy więcej. Należy przyznać, iż jest to impreza nie dla małych, lecz raczej dla dużo ‘starszych’ dzieci. Najlepsi polscy i zagraniczni zawodnicy MMA, walcząc o pas mistrza KSW, biją się naprawdę. Walczą w ringu, nie w ‘klatkach’ – jak to kiedyś lub gdzieniegdzie bywało, nie przebierając w środkach i technikach. Mogą oni wymierzać ciosy, dusić, rzucać przeciwnikiem, zakładać mu dźwignię, kopać... Strach się bać, aczkolwiek i tak dobrze, że formuła zawodów zabrania gryźć, wsadzać palce w oczy, atakować krocze czy uderzać w kręgosłup. I bez tego krew się leje i jest niezła rzeźnia. Zawodnicy walczą w stójce i w parterze – stosownie do umiejętności, typowych dla poszczególnych walk, objętych turniejem. Właśnie w tym celu zasady MMA zostały ujednolicone, aby zawodnicy danych dyscyplin mogli skonfrontować się na jednym ringu.
Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że KSW z każdym rokiem zyskuje na popularności. Jak powiedział jeden z gości AR Machiny, to wydarzenie medialno-reklamowe przyciąga więcej widzów niż boks. Zgodnie ze statystykami, którymi podparł się w swojej wypowiedzi, ponoć na największą do tej pory galę bokserską przyszło półtora tysiąca widzów, a na najgorsze Konfrontacje Sztuk Walki – tysiąc. Nasuwają się w związku z tym pytania: dla kogo są te zawody? Czy to normalna rozrywka dla normalnych ludzi? Kto stanowi ich widownię? Wszystko przez maila słuchaczki, wysłanego do AR Machiny, w którym przyznała szczerze, że ‘bogowie ringu’ to nie dla niej rozrywka, nie jest fanką napakowanych mięśniaków walących po pysku lub ‘duszących przedramieniem’, a od oglądania tego typu show odrzuca ją widok samych jego widzów – fanów wspomnianych bogów – umięśnionych misiów o wymiarach 2x2, odzianych w gustowne dresy. Trzeba przyznać, poleciała po bandzie...
Okazuje się, że impreza ma bardzo przekrojową widownię. Być może przychodzą na nie ‘karki’ i dresiarze, którzy nie wiedzą, co zrobić z czasem, ale w gruncie rzeczy pojawiają się na nich ci sami ludzie, którzy chodzą na mecze piłkarskie lub boks. Mało tego, przychodzą całymi rodzinami. Fakt, 70% widzów stanowią faceci, pozostałe 30% to kobiety – wynika więc z tego jasno, że konfrontacje nie są domeną wrażliwych i łagodnych niewiast, które nie lubią brutalności i przemocy. Należy przy tym zgodzić się z gośćmi Przemka i Vito, że KSW to nie są bijatyki uliczne, ani walki w ‘klatkach’ – kojarzone bardzo często z nielegalnymi walkami zwierząt. To nie jest także brutalna przemoc. To stereotypy, z jakimi walczą organizatorzy zawodów, dając dowody na to, że jest to normalna rozrywka dla normalnych ludzi. To jest męski sport, a faceci ponoć muszą się sprawdzać. No cóż, jeśli muszą...
Polska dorobiła się już swoich zawodników, nie wywodzą się oni jednak ‘z ulicy’, aczkolwiek niektórzy fighterzy in spe mają takie parcie, żeby gdziekolwiek zaistnieć, że sami zgłaszają swoje kandydatury na zawody, uważając, że jeśli potrafią – tu cytat: ‘dobrze... [pipipipi], to powinni wystąpić na ringu’.
W dyskusji na temat sztuk walki głos zabierali eksperci AR Machiny: Paweł Nastula – wielokrotny mistrz w dżudo, Maciej Zegan – bokser oraz Maciej Jóźwiak – trener kung-fu, gość AR Machiny sprzed kilkunastu tygodni. Z rozmów z ekspertami można wnioskować, iż nie ma jednej jedynej, najlepszej techniki, przy zastosowaniu której wygrywa się zawody. Do każdego zawodnika podchodzi się przecież w inny sposób, indywidualnie, co oznacza, że praktycznie każdy z każdym może wygrać.
Nasi prowadzący walczyli ze sobą przez cały czas audycji, a może... ze swoimi myślami? Jedno jest pewne. Vito, obiecując, że na galę pójdzie, skłaniał się ku poglądowi klasyków, którzy twierdzą, że najlepsze walki to te nieodbyte. Jah Jah z kolei stał na stanowisku, że najlepsze to te... ‘w parterze’. Tylko dlaczego przy tym tak dziwnie mruczał? Tak, jak tylko on potrafi...
