Swoich łez nie chowaj do kapelusza
Trudno, najwyżej zginą
Swoich snów nie pakuj gdzieś pod poduszki
Niech tam, niech sobie płyną
Ale skryj głęboko do szczęścia klucz
Ale wiedz, że nie masz niczego prócz
Tej małej, złotej skrzynki i już, i już
Swoich spraw nie chowaj przed sąsiadami
Trudno, najwyżej skradną
Swoich drzwi przed ludźmi wciąż nie zatrzaskuj
Trudno, najwyżej wpadną
Ale skryj głęboko do szczęścia klucz
Ale wiedz, że nie masz niczego prócz
Tej małej, złotej skrzynki i już, i już
Swoich wad nie chowaj przed kobietami
Trudno, najwyżej zgadną
Buntów swych nie hamuj, nie duś i nie taj
Trudno, masz duszę stadną