Wołaj, aż ktoś usłyszy
Wołaj na przekór ciszy
Wołaj w świat skuty mrokiem
Aż się otworzą źrenice okien
Wołaj, zaufaj sobie
Wołaj, aż ktoś odpowie
Wołaj do śpiących ludzi
Aż między nimi człowieka zbudzisz
Pusto wokół pusto tak
Los ci zabrał co się da
A pożyć chce się jeszcze, czy to mało
Wokół ciebie świat ciemnieje
I tak trudno o nadzieję
Nie od dzisiaj nie od wczoraj
Lecz zawołaj
Wołaj, aż ktoś usłyszy
Wołaj na przekór ciszy
Wołaj w świat skuty mrokiem
Aż się otworzą źrenice okien
Wołaj, zaufaj sobie
Wołaj, aż ktoś odpowie
Wołaj do śpiących ludzi
Aż między nimi człowieka zbudzisz
Wołaj w stronę ciemności
Wołaj dość samotności
Wołaj nie, nie czekaj więcej
Aż się do ciebie wyciągną ręce
Wołaj przez wszystkie mury
Wołaj, wołaj bo z góry
Wołaj bo już nikną cienie
Aż dzień nadejdziе i pęknie milczenie