Ta cisza ma ze śmierci coś
I coś z pogorzeliska
Po cichu ryczy ranny łoś
I rzadko gdzie się błyska
Dostojnie kroczy ciszy król
I tyle w nim powagi
A w sercu króla strach i ból
Bo przecie król jest nagi
Ten wieczór ma z pogardy coś
I coś tu pachnie klęską
Pochodnie zgasły jak na złość
Kto dłoń mi poda męską?
Pogodnie kroczy zmierzchu król
I tyle w nim powagi
A w sercu króla strach i ból
Bo przecie król jest nagi
Ten uśmiech ma z podłości coś
Ktoś w oczy sypnął piachem
Zamknięte drzwi gdzieś zastał ktoś
Uciekła dziewka z gachem
Wesoło kroczy śmiechu król
I tyle w nim jest blagi
A w sercu króla mróz i ból
Bo przecież król jest nagi
A w sercu króla strach i ból
Przecież król to król