Zasiądźmy znów za stołem
I jak za dawnych lat
Wspomnienia niewesołe
Zamieńmy w śmieszny żart
Kobiety naszych marzeń
Niech przy nas siądą tuż
To nic, że na zegarze
Późna godzina już
Za nasze polskie życie
Za takie, jakie jest
Wypijmy wódki łyczek
Z domieszką cichych łez…
Wypijmy wódki łyczek
Z domieszką cichych łez…
I niech serdeczne gniewy
Na chwilę pójdą w kąt
Bo my jak morskie mewy
W tym domu mamy ląd
Życie rozdaje role
A czasem pisze wiersz
Niech o tym naszym stole
Kiedyś napisze tеż
Niech o tym naszym stole
Kiedyś napiszе też