Uciekałem przed Tobą w popłochu
Chciałem zmylić, oszukać Ciebie –
Lecz co dnia kolana uparte
Zostawiały ślady na niebie

Dogoniłeś mnie, Jeźdźcze niebieski
Stratowałeś, stanąłeś na mnie
Ległem zbity, łaską podcięty
Jak dym, gdy wicher go nagnie

Nie mam słów, by spod Ciebie się podnieść
Coraz cięższa staje się mowa
Czyżby słowa utracić trzeba
By jak duszę odzyskać słowa?

Czyli trzeba aż przejść przez siebie
Twoim słowom siebie zawierzyć –
Jeśli trzeba, to tratuj do dna
Jestem tylko twoim żołnierzеm

Jedno wiem i innych objawień
Niе potrzeba oczom i uszom –
Uczyniwszy na wieki wybór
W każdej chwili wybierać muszę