Noce tematyczne poświęcone legendom jazzu to wyjątkowa podróż przez muzykę, kulturę i historię, która łączy pokolenia oraz inspiracje z różnych stron świata. W rytmie ponadczasowych melodii można odkrywać niezwykłe opowieści o artystach, których twórczość na zawsze odmieniła oblicze jazzu. Każdy koncert, spotkanie i sceniczna aranżacja tworzą niepowtarzalną atmosferę, pełną spontaniczności i emocji. To propozycja dla wszystkich, którzy chcą poczuć, jak różnorodne tradycje splatają się w jeden niezapomniany muzyczny wieczór.

16. edycja Buduk Jazz Festiwalu odbyła się 18 i 19 lipca 2026 roku w Gajówce Buduk, w sercu Puszczy Augustowskiej. Na koncerty przyjechali mieszkańcy regionu i turyści, by słuchać jazzu w leśnej scenerii.

Festiwal otworzyła ceniona wokalistka jazzowa Beata Przybytek. Z Andrzejem Gondkiem, Bogusławem Kaczmarem, Adamem Kowalewskim i Tomaszem Machańskim wykonała utwory z albumu „Ja tu tylko śpiewam”, łączącego jazz z bluesem, soulem, funky i muzyką latynoską. Wystąpił też kwintet trębacza Piotra Wojtasika ze specjalnym udziałem Anny Marii Jopek, laureatki 9 Złotych i 7 Platynowych Płyt.

Publiczność usłyszała również Bester Quartet, nawiązujący do tradycji The Cracow Klezmer Band, oraz krakowski zespół New Bone z utworami z albumu „Sorrow”. Jeżeli masz czas i chęci, sprawdź nowy hit DJ-a BRK i szczegóły premiery albumu „Juice”. Młode pokolenie reprezentowało Mateusz Kaszuba Trio, zdobywca Grand Prix konkursu na Indywidualność Jazzową 2026 im. Wojtka Siwka podczas festiwalu Jazz nad Odrą. Muzyka na żywo pozwala zwolnić i wsłuchać się zarówno w improwizacje, jak i odgłosy lasu.

Jazz, rodzinna przygoda i spotkanie z głuszcami

20 lipca, dzień po festiwalu, Fundacja BUDUK i Nadleśnictwo Głęboki Bród zorganizowały Piknik Rodzinny na Buduku. Program obejmował koncert „Jazz Trąbalski” Magdaleny Este i Ignacego Wendta oraz występ Piano Blues Band. Uczestnicy mogli też wyruszyć z leśnikami na wycieczki po Puszczy Augustowskiej i odwiedzić Ośrodek Hodowli Zachowawczej Głuszców, wyjątkowy w skali Europy.

Fundacja BUDUK organizuje wydarzenie przy wsparciu Województwa Podlaskiego. Festiwal łączy jazz, spotkania ludzi z pasją i bliskość natury, pokazując, że las może być wyjątkową przestrzenią dla kultury.

Izabella Effenberg i niezwykłe brzmienia egzotycznych instrumentów

Izabella Effenberg, poznańska wibrafonistka mieszkająca w Niemczech, łączy jazz, klasykę, world music i eksperyment. Sięga po instrumenty z różnych stron świata — od wibrafonu i cymbałów bawarskich po szklaną harfę, waterphone i array mbirę. W 2025 roku otrzymała Nagrodę Ery Jazzu.

W jej kolekcji wyróżnia się array mbira — nowoczesny lamellofon z 150 metalowymi języczkami ułożonymi według koła kwintowego. Instrument obejmuje pięć oktaw, dzięki czemu pozwala tworzyć zarówno miękkie, migotliwe melodie, jak i bogate harmonie. W 2019 roku Effenberg nagrała album „Crystal Silence – Music for Array Mbira”. W tym samym roku dołączyła do jej zestawu szklana harfa z ręcznie dmuchanymi kielichami, ułożonymi w trzech długich rzędach i strojonych przez precyzyjne szlifowanie, nie przez dolewanie wody.

Różnorodne instrumenty otwierają przed słuchaczami świat nieoczywistych brzmień. W muzyce Effenberg tradycja spotyka się z eksperymentem, a każdy dźwięk buduje własną opowieść.

Szklane misy i steeldrum tworzą muzyczną podróż przez wiele kultur

Effenberg gra także na Trinidad steeldrum, glasxylophonie, szklanych misach, drewnianym bębnie języczkowym Sundrum i waterphonie, znanym z muzyki filmowej. Wykorzystuje ponadto marimbulę, mbirę, crotales oraz bawarskie cymbały, których struny pobudza specjalnymi pałeczkami. Jej muzyka łączy wirtuozerię z uważnością na ciszę, szmer i subtelne zmiany barwy.

Albumy „Iza”, „Cuentame” i „Impressions in Colours” ukazują, jak nietypowe brzmienia wpisują się w jej kompozycje i improwizacje. Effenberg studiowała w Poznaniu, Gdańsku i Norymberdze, gdzie od 2014 roku współorganizuje festiwal perkusyjny Vibraphonissimo. Występowała na europejskich festiwalach, między innymi w Ystad, Szwajcarii i podczas Jazz Baltica, a także współpracowała z Nilsem Landgrenem, Larsem Danielssonem i Bugge Wesseltoftem. Dzięki temu jej koncerty łączą wiele kultur i barw dźwiękowych.

Jazzowe spotkania kultur: od klezmerów po latynoskie rytmy

Jazz łączy klezmerskie melodie, bluesową nostalgię, klasyczne harmonie i latynoskie rytmy. Klezmerzy dodają taneczne tematy i ozdobniki, a jazzowi improwizatorzy nadają im nowy kierunek — w kilka taktów spokojna melodia może zmienić się w pulsującą rozmowę instrumentów.

Polskie festiwale pokazują tę różnorodność, zestawiając legendy jazzu z młodymi artystami i zespołami inspirującymi się muzyką świata. Bester Quartet kontynuuje tradycję The Cracow Klezmer Band, a krakowski New Bone prezentuje materiał z albumu „Sorrow”. Beata Przybytek łączy jazz z bluesem, soulem, funky i muzyką latynoską, natomiast Mateusz Kaszuba Trio odświeża brzmienie klasycznego tria. Lubię słuchać, jak te tradycje przenikają się w improwizacji.

Wśród opisanych połączeń i wydarzeń znajdziesz:

• klezmerskie melodie zestawione z jazzową improwizacją;
• wpływy bluesa, soulu, funky, klasyki i muzyki latynoskiej;
• różnorodne brzmienia instrumentów, takich jak array mbira, harfa szklana i Trinidad Steeldrum;
• koncerty łączące muzykę z przyrodą, piknikiem i edukacją dla dzieci.

Gdy szklana harfa spotyka latynoski puls

O charakterze takich spotkań decydują także barwy instrumentów. Wibrafonistka Izabella Effenberg gra na pięciooktawowej array mbirze, harfie szklanej, Trinidad Steeldrumie i waterphone’ie, łącząc brzmienia kojarzące się z jazzem, klasyką i muzyką latynoską. Album „Cuentame” zestawia jazz z klasyką, a „Iza” pokazuje możliwości kameralnego tria.

Jazz spotyka inne kultury również poza salą koncertową. W Puszczy Augustowskiej koncert może towarzyszyć leśnej przyrodzie, rodzinnemu piknikowi i edukacyjnemu wydarzeniu dla dzieci. Wspólne słuchanie uzupełnia tam muzyczny występ. Od klezmerskiej melodii do latynoskiego pulsu prowadzą otwartość na nowe rytmy, śmiałe improwizacje i gotowa na nie publiczność.

Stacey Kent w Katowicach: literacka wrażliwość i jazzowa klasyka

Stacey Kent wystąpi 18 października w Górnośląskim Centrum Kultury w Katowicach. W repertuarze znajdą się utwory z albumu „Breakfast on the Morning Tram”. Amerykańska wokalistka zaczynała od jazzowych standardów w londyńskich klubach, a później zdobyła międzynarodową publiczność, łącząc popową lekkość, romantyczną wrażliwość i klasyczne jazzowe brzmienie.

Debiutancki album Kent, „Close Your Eyes”, ukazał się w 1997 roku. Przełomem stało się „Breakfast on the Morning Tram”, wydane przez paryski oddział Blue Note i wyprodukowane przez męża artystki, brytyjskiego saksofonistę tenorowego Jima Tomlinsona. Kent czerpie także z folku i country, dlatego w jej repertuarze spotykają się piosenki Serge’a Gainsbourga i utwory Fleetwood Mac. Nawet znane melodie zyskują w jej interpretacji osobisty, intymny ton. Skoro już tu trafiłeś to odkryj radosne melodie na pianino dla dzieci.

Jazzowe ballady jako poruszające opowieści

Literacką wrażliwość Kent słychać w nastrojowych interpretacjach, które pozwalają wybrzmieć słowom i detalom. Artystka zaśpiewała również w filmie „Richard III” Iana McKellena, wykonując jazzową wersję utworu Christophera Marlowe’a „The Passionate Shepherd to His Love”. W Katowicach publiczność usłyszy klasyczne standardy, ballady i utwory inspirowane różnymi gatunkami, podane z dbałością o opowieść. Jak już zgłębiasz ten temat to poznaj najważniejsze dzieła i utwory Chopina.